هیچ‌وقت دیر نیست: ۴ راه برای هدایت فرزندان بزرگسالتان به سوی مسیح

نوشته‌ی راب رینو


هیچ‌وقت برای تشویق ایمان فرزند بزرگسالتان دیر نیست

بعد از دانشگاه، ملیسا، دختر مایک و جین، صدها مایل دورتر نقل مکان کرد. او نه تنها از نظر فیزیکی، بلکه از نظر روحی نیز «خانه» را ترک کرد. او در یک خانواده مسیحی بزرگ شده بود و به کلیسا می‌رفت، اما به دلیل یک سری آسیب‌ها، انتخاب‌های نادرست و نبردهای معنوی، دیگر خود را یک مؤمن نمی‌دانست. مایک و جین مانند بسیاری از والدین دیگر در این شرایط، دلشکسته و دلسرد شده بودند.

آنها برای ملیسا نامه‌ای فرستادند. نامه ساده بود. آنها می‌خواستند او به صورت کتبی بداند که چقدر خدا را دوست دارند و چقدر او را دوست دارند. هیچ پاسخی دریافت نشد - حتی یک تشکر مودبانه مبنی بر رسیدن نامه. با این حال، دو سال بعد، خداوند در قلب ملیسا کار کرد و او را به سوی مسیح و به سمت رابطه‌ای گرم با والدینش کشاند.

وقتی سرانجام سفرش را با خانواده در میان گذاشت، به آنها گفت که خداوند از آن نامه برای آغاز روند بازگرداندن قلب او به سوی عیسی استفاده کرده است.

۴ اصل کتاب مقدس برای تشویق فرزندان بزرگسال شما

اگر پسر یا دختر بالغی دارید که از خدا دور است، یا در رابطه‌ای پرتنش با شماست، هنوز برای خداوند دیر نشده است که از شما برای تشویق معنوی آنها استفاده کند. فرزندپروری یک مأموریت مادام‌العمر است و بسیاری از آیات کتاب مقدس در مورد فرزندپروری، اصول مادام‌العمر هستند. در اینجا چهار اصل کتاب مقدس وجود دارد که به شما امید می‌دهد و یک برنامه عملی برای ارتباط با فرزندان بالغ و کمک به آنها در پیروی از خداوند ارائه می‌دهد.

اصل اول: قلب خود را به خداوند تقدیم کنید

آیا می‌توانیم امیدوار باشیم که کودکی را به مسیری هدایت کنیم که خودمان در آن نیستیم؟ تثنیه ۶: ۵-۷ را در نظر بگیرید: «خداوند، خدای خود را با تمام قلب و تمام جان و تمام توان خود دوست بدار. و این سخنانی که امروز به تو امر می‌کنم، بر دل تو باشد. آنها را به فرزندانت با دقت تعلیم بده.»

والدین معمولاً مستقیماً به سراغ آخرین فرمان می‌روند - دعوت به کمک به فرزندانشان برای پیروی از خدا. اما به ترتیب توجه کنید. خدا با شما شروع می‌کند. قبل از اینکه به فرزندپروری شما بپردازد، شما را فرا می‌خواند که شخصاً او را با تمام وجودتان دوست داشته باشید. این توالی تصادفی نیست.

یکی از راه‌هایی که می‌توانیم قلب خود را به خداوند تقدیم کنیم، توبه شخصی است. همه ما به طرق مختلف به عنوان والدین شکست خورده‌ایم. همه ما چیزهایی را گفتیم که نباید می‌گفتیم و چیزهایی را که باید می‌گفتیم ناگفته گذاشتیم. ما الگوی ناسازگاری بودیم. حواسمان پرت شد. خبر خوب این است که صلیب همه چیز را پوشش می‌دهد - اما باید آن را به آنجا ببریم. آوردن شکست‌های والدینی خود به درگاه خداوند در توبه به معنای غرق شدن در اشتباهات گذشته نیست. این در مورد دریافت بخشش و آزادی است که مسیح برای ما به ارمغان آورده است. فرزندان بالغ ما انتخاب‌های خود را می‌کنند. ما مسئول تصمیمات آنها نیستیم. اما تظاهر به اینکه نحوه زندگی ما بر آنها تأثیری نداشته است، نیز نادرست خواهد بود.

یکی دیگر از اصول عملی در اینجا، دعای متمرکز است. به راحتی می‌توان تمام انرژی دعای خود را صرف نگرانی‌های سطحی کرد - ازدواج ناموفق پسرمان، استرس دخترمان در محل کار. این چیزها مهم هستند و ارزش دعا کردن را دارند. اما وقتی فرزندمان از خدا دور است، این نیاز فوری است. دعا کنید که روح القدس قلب آنها را دنبال کند و آنها را به سمت یک رابطه زنده با عیسی بکشاند.

اصل شماره ۲: قلبتان را به فرزندتان معطوف کنید

اصل دوم از ملاکی ۴: ۵-۶ آمده است: «من ایلیای نبی را قبل از فرا رسیدن روز عظیم و مهیب خداوند نزد شما خواهم فرستاد. و او دل پدران را به سوی فرزندان و دل فرزندان را به سوی پدرانشان باز خواهد گرداند...»

خداوند از روزی سخن می‌گوید که قرار است در قلب والدین و فرزندان کار کند و آنها را به سمت یکدیگر سوق دهد. «گرایش» قلب شما به فرزندتان به چه معناست؟ این بدان معناست که خداوند به شما اشتیاقی داده است تا ببینید پسر یا دخترتان برای او زندگی می‌کند. بزرگترین آرزوی شما این است که ابدیت را با آنها در بهشت ​​​​بگذرانید.

یک مانع مهم در رابطه با این اصل وجود دارد که باید به آن توجه کنیم. ممکن است نسبت به فرزندان خودمان روحیه تلخی پیدا کنیم. ممکن است پسر یا دختر شما چیزهایی گفته یا کارهایی انجام داده باشد که شما را عمیقاً زخمی کرده باشد. من با والدینی صحبت کرده‌ام که از آن درگیری‌ها زخم‌های واقعی برداشته‌اند. با آوردن آن زخم‌ها به درگاه خداوند در دعا شروع کنید. بخشیدن را انتخاب کنید - نه به این دلیل که کاری که آنها انجام داده‌اند قابل قبول بوده است، بلکه به این دلیل که، همانطور که پولس در کولسیان ۳:۱۳ به ما یادآوری می‌کند، خداوند شما را بخشیده است. سپس از خدا بخواهید که خشم را از بین ببرد و آن را با شفقت مسیح برای فرزندتان جایگزین کند.

اصل سوم: قلب فرزندتان را به سمت خود جذب کنید

کوتاه‌ترین فاصله بین قلب فرزند بالغ شما و مسیح، رابطه شما با اوست. خداوند خانواده را آفرید و والدین را به عنوان تأثیر معنوی اصلی در زندگی فرزندانشان منصوب کرد. تأثیر شما ممکن است اکنون که پسر یا دخترتان بزرگ شده است، متفاوت به نظر برسد، اما پایان نیافته است.

در امثال ۲۳:۲۶، سلیمان به پسرش می‌نویسد: «پسرم، قلبت را به من بده.» او از ما اطاعت یا انجام وظیفه نمی‌خواست. او خواهان رابطه‌ای قلبی و صمیمانه بود.

استیو ۲۲ ساله بود. دلش نسبت به خدا و والدینش سختگیر بود. در ملاقاتی با من، اشاره کرد که پدرش اخیراً او را به صبحانه دعوت کرده است «تا با هم صحبت کنیم». استیو با لبخندی خسته و نیمه‌لبخند به من نگاه کرد و گفت: «وقتی پدرم می‌گوید می‌خواهد با من صحبت کند، یعنی یک ساعت در مورد تمام مشکلات زندگی‌ام برایم سخنرانی می‌کند.» بنابراین استیو برای رفتن - از روی احترام - نقشه کشید، اما قلبش قبل از اینکه وارد شود، بسته بود.

بعضی وقت‌ها لازم است خیلی کمتر حرف بزنیم و خیلی بیشتر گوش کنیم.

آیا می‌خواهید تأثیر الهی بیشتری در زندگی فرزند بالغ خود داشته باشید؟ پس ایجاد یک رابطه محترمانه و بالغانه را در اولویت قرار دهید. اگر با فرزندان بالغ خود مانند کودکان رفتار کنیم یا تمام تلاش خود را برای گوش دادن و درک دیدگاه‌های آنها نکنیم، آنها مرزهایی را با ما تعیین می‌کنند و تلاش‌های ما برای مراقبت از خود را رد می‌کنند.

اصل شماره ۴: قلب فرزندتان را به سوی مسیح متوجه کنید

همچنان که خداوند رابطه شما را احیا و عمیق‌تر می‌کند، به دنبال فرصت‌هایی برای گفتگوهای صادقانه و معنوی باشید... و هرگز از انجیل شرمنده نباشید. رومیان ۱:۱۶، «من از انجیل شرمنده نیستم، زیرا قدرت خداست برای نجات هر کس که ایمان آورد.» همانطور که ما با ایمان انجیل را با خانواده خود به اشتراک می‌گذاریم، این روح القدس است که این کار را انجام می‌دهد.

از خداوند بخواهید که قلب شما را برای پسر یا دخترتان سرشار از شفقت کند. متی ۹:۳۶ به ما می‌گوید که وقتی عیسی جمعیت را دید، «بر آنها ترحم کرد، زیرا آنها مانند گوسفندان بدون چوپان، پریشان و درمانده بودند.»

دعا کنید که خداوند به شما شجاعت بدهد. دشمن دوست دارد که شما با فرزندان بزرگسالتان درباره شغل، نوه‌ها، برنامه‌های آخر هفته و ورزش - هر چیزی جز آن چیزی که از همه مهم‌تر است - به طور نامحدود صحبت کنید. قبل از اینکه گوشی را بردارید دعا کنید. قبل از اینکه از در وارد شوند دعا کنید.

اگر فرزند بزرگسالم از خدا دور شده باشد، چه می‌شود؟

هیچ‌وقت دیر نیست

این چهار اصل، راه‌حل‌های سریع یا نوعی فرمول خودکار نیستند. آنها صرفاً چیزهایی هستند که خداوند والدین را به انجام آنها در راستای مأموریتمان در کمک به فرزندانمان برای دوست داشتن و پیروی از او فرا می‌خواند.

خداوند شما را رها نخواهد کرد، در حالی که با دعا در پی به اشتراک گذاشتن عشق و کلامش با فرزندانتان هستید. او پسر یا دختر شما را به شما سپرده است و این رسالت تاریخ انقضا ندارد. او پدری است که در لوقا ۱۵، آمدن پسرش را به خانه می‌بیند «در حالی که هنوز خیلی دور بود» - و به استقبال او می‌دود.

همین خدا همین الان در فرزند گمشده شما در حال کار است، حتی وقتی که نمی‌توانید آن را ببینید. این وسط داستان است، نه پایان آن. به دعا کردن ادامه دهید. به دنبال کردن ادامه دهید. آنها را به سمت عیسی هدایت کنید.

قبلی
قبلی

چگونه پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها می‌توانند در هر فصلی بر نوه‌های خود تأثیر بگذارند

بعدی
بعدی

پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها اهمیت می‌دهند